Հայտարարությունը կարդում եք մինչև վերջ, աշխատանքի պայմանները ձեզ հարմար են, պարտականություններն էլ՝ հասկանալի։ Հետո հանդիպում եք մի տողի՝ «պարտադիր է առնվազն մեկ տարվա աշխատանքային փորձ»։
Էջը փակում եք։
Հաջորդ հայտարարության մեջ պահանջում են երկու տարվա փորձ։ Մյուսում՝ նախկին աշխատավայրից երաշխավորագիր։ Մի քանի նման փորձից հետո սկսում է թվալ, որ առաջին աշխատանքը գտնելու համար արդեն պետք է նախկին աշխատանք ունեցած լինել։
Սակայն գործատուների պահանջները միշտ չէ, որ անանցանելի սահման են։ Երբեմն հայտարարության մեջ նկարագրված է ցանկալի թեկնածուն, ոչ թե այն միակ մարդը, որին պատրաստ են ընդունել։
Հայտարարությունը մի փակեք միայն մեկ պահանջի պատճառով
Ենթադրենք՝ ընկերությունը փնտրում է առցանց խանութի օպերատոր։ Անհրաժեշտ է պատասխանել հաղորդագրություններին, գրանցել պատվերները և տեղեկությունը փոխանցել առաքման բաժին։
Դուք նախկինում օպերատոր չեք աշխատել, բայց կարողանում եք նորմալ գրել, արագ կողմնորոշվել և հանգիստ շփվել մարդկանց հետ։ Այս դեպքում դիմելն իմաստ ունի։
Այլ իրավիճակ է, երբ աշխատանքը պահանջում է հատուկ թույլտվություն, մասնագիտական կրթություն կամ այնպիսի գիտելիք, առանց որի հնարավոր չէ կատարել պարտականությունները։ Այստեղ միայն ցանկությունը բավարար չի լինի։
Կարդացեք ոչ միայն պահանջների ցանկը։ Փորձեք հասկանալ՝ ինչ է իրականում անելու աշխատողը։
Դատարկ ինքնակենսագրական գոյություն չունի
Առաջին անգամ ինքնակենսագրական բացելիս մարդը հաճախ երկար նայում է «Աշխատանքային փորձ» բաժնին և չի հասկանում՝ ինչ գրել։
Աշխատավարձով պաշտոն չեք ունեցել, բայց գուցե արդեն կատարել եք աշխատանքին մոտ գործեր։
Օրինակ՝ օգնել եք ընտանեկան խանութում, պատասխանել հաճախորդների զանգերին, վարել սոցիալական էջ, ապրանքների լուսանկարներ հրապարակել կամ գրանցել պատվերները։ Դա նույնպես փորձ է։ Պարզապես պետք չէ այն ավելի մեծ ներկայացնել, քան եղել է։
Կարելի է գրել.
«Օգնել եմ վարել փոքր առևտրային էջը՝ տեղադրել եմ ապրանքների լուսանկարներ, պատասխանել հարցերին և փոխանցել պատվերների տվյալները»։
Այս նախադասությունը շատ ավելի օգտակար է, քան ընդհանուր «աշխատասեր և պատասխանատու եմ» արտահայտությունը։
Սովորական հմտություններն աշխատանքի համար կարող են կարևոր լինել
Մարդիկ հաճախ չեն նշում այն, ինչ իրենց չափազանց պարզ է թվում։
Գուցե դուք արագ եք աշխատում համակարգչով, կարողանում եք նամակ գրել առանց սխալների, օգտվել աղյուսակներից, խմբագրել լուսանկարներ կամ խոսել մի քանի լեզվով։ Ձեզ համար դա սովորական բան է, իսկ որոշ հաստիքների համար՝ հիմնական պահանջ։
Մի գրեք բոլոր ծրագրերի անունները, որոնք երբեւէ բացել եք։ Նշեք միայն այն, ինչով իսկապես կարող եք առաջադրանք կատարել։
«Համակարգչային գիտելիքներ» գրելու փոխարեն ավելի հասկանալի է նշել՝
- կարողանում եմ պատրաստել և խմբագրել փաստաթղթեր,
- աշխատում եմ էլեկտրոնային աղյուսակներով,
- օգտվում եմ էլեկտրոնային փոստից,
- կարողանում եմ ապրանքներ ավելացնել կայքում,
- մշակում եմ պարզ լուսանկարներ։
Այդպես գործատուն տեսնում է ոչ թե գեղեցիկ ձևակերպում, այլ հնարավոր կիրառությունը։
Առաջին աշխատանքը պարտադիր չէ կատարյալ լինի
Սկզբում շատերը ցանկանում են միանգամից գտնել բարձր աշխատավարձով, ազատ գրաֆիկով և արագ աճի հնարավորությամբ պաշտոն։ Նման աշխատանք լինում է, բայց առանց որևէ փորձի այն գտնելը կարող է երկար տևել։
Առաջին տեղը կարելի է դիտել որպես մեկնարկային կետ։
Այնտեղ դուք սովորում եք ժամանակին ներկայանալ, հասկանալ հանձնարարությունը, հարց տալ, աշխատել տարբեր մարդկանց հետ և պատասխան տալ արդյունքի համար։ Այս ամենը հաջորդ գործատուի համար արդեն իրական փորձ է դառնում։
Սա չի նշանակում, որ պետք է համաձայնել անվճար կամ վատ պայմաններով աշխատանքի։ Պարզապես սկզբնական փուլում երբեմն ավելի կարևոր է ստանալ սովորելու հնարավորություն, նորմալ միջավայր և հստակ պարտականություններ։
Փոքր փորձնական աշխատանքը կարող է օգնել
Որոշ մասնագիտություններում հնարավոր է ինքնուրույն ստեղծել աշխատանքի օրինակ։
Ցանկանում եք գրել ապրանքների նկարագրություննե՞ր։ Ընտրեք երեք սովորական ապրանք և պատրաստեք կարճ, հասկանալի տեքստեր։
Հետաքրքրվում եք սոցիալական էջերի վարմա՞մբ։ Ստեղծեք մի քանի օրինակ հրապարակում՝ վերնագրով, նկարով և նկարագրությամբ։
Փորձում եք դիզայն սովորե՞լ։ Պատրաստեք փոքր պաստառ կամ այցեքարտ։
Սրանք իրական պատվերներ չեն, և այդպես էլ պետք է ներկայացնել։ Բայց գործատուն արդեն կարող է տեսնել ձեր մտածելակերպը, գրագիտությունը և աշխատանքի նկատմամբ վերաբերմունքը։
Հարցազրույցում մի փորձեք թաքցնել ամեն ինչ
Երբ փորձ չկա, մարդը կարող է սկսել չափազանց վստահ խոսել կամ վերագրել իրեն այնպիսի պարտականություններ, որոնք երբեք չի կատարել։ Սովորաբար մի քանի լրացուցիչ հարցից հետո դա պարզ է դառնում։
Ավելի լավ է ասել ուղիղ.
«Այս պաշտոնում դեռ չեմ աշխատել, բայց ծանոթ եմ հիմնական պարտականություններին և պատրաստ եմ սովորել»։
Այնուհետև պետք է բացատրել՝ ինչու եք կարծում, որ կհաղթահարեք աշխատանքը։
Օրինակ՝
«Նախկինում հաճախ օգնել եմ պատվերներ գրանցել, կարողանում եմ հանգիստ շփվել մարդկանց հետ և արագ եմ սովորում նոր ծրագրերով աշխատել»։
Անկեղծությունը միայնակ բավարար չէ։ Այն պետք է ուղեկցվի որևէ հիմնավորմամբ։
«Փորձ չունեմ» և «ոչինչ չգիտեմ» նույնը չեն
Երկու թեկնածու կարող են երբեք պաշտոնապես չաշխատած լինել։
Առաջինը պարզապես ուղարկում է դատարկ ինքնակենսագրական և սպասում։ Երկրորդը ուսումնասիրում է աշխատանքի պարտականությունները, սովորում է անհրաժեշտ ծրագրի հիմունքները, պատրաստում է փոքր օրինակ և հարցազրույցի ժամանակ կարողանում է բացատրել՝ ինչ է հասկացել։
Փաստաթղթերով երկուսն էլ փորձ չունեն։ Բայց գործատուի աչքում նրանք արդեն տարբեր թեկնածուներ են։
Առաջին հնարավորությունը հաճախ գալիս է ոչ թե այն պահին, երբ մարդն արդեն ամեն ինչ գիտի, այլ երբ կարողանում է ցույց տալ, որ պատրաստ է սկսել և պատասխանատվությամբ սովորել։
Չարժե սպասել, մինչև հայտարարության բոլոր պահանջներին ամբողջությամբ համապատասխանեք։ Երբ աշխատանքի հիմնական մասը հասկանալի է, իսկ բացը հնարավոր է լրացնել սովորելով, դիմումն ուղարկելը ավելի ճիշտ է, քան հերթական անգամ էջը փակելը։
Օգտատերերի կարծիքները
Կիսվեք ձեր իրական փորձով։ Ձեր կարծիքը կարող է օգտակար լինել մյուս ընթերցողների համար։